در خلوت تنهائیم

تنها

 خواستار تنهایی کسی شدم

که تنهائیم را تنها گذاشت

ای تنهاترین عالم

تنهایم را تنها نگذار

دوست دارم

که بدانی دوستت دارم

و میدانم  دوست داری

که بدانم دوستم داری 

دوستت دارم

ای که مرا دوست داری

بي انكه بدانم

شاگرد مدرسه سرنوشتم

انجا دانستم

از كجا    تا كجا    براي كجايم

لحظه هايم در گذر

امتحانم بي صبرانه منتظر

در عجب از خودم 

ميدانم

براي چه هستم و لحظه ها در گذر!

اما انگار شب امتحانيم

در دادگاه زندگي

تنها قاضي دنيا

ميخواهم تو سرنوشتم را رقم زني

چرا كه جرم من

فقط عشق به تو بود

معبودم

در كوچه تنهائيم

به دنبال كسي ميگردم

دوست دارم خبرش را از اسمان كه دست ابي بر سرم كشيده بپرسم

شايد از اين سنگ يا ان جويبار كه ميزند چنگ

يا ان شاخه گلي

كه در دستان تو انتظار مرا ميكشد

عاشقم

برای کسی که روحش را به من دمید

بهترین فرشته اش را برای من عزل کرد

زمین را ساخت

هزاران چیز را افرید که بفهماند دوستمان دارد

ای ادمی درقبال عشق او عاشقش هستی؟

از پرستش چیزی میدانی؟

یادت باشد   یادت باشد

پروردگار را با شیطان خجل زده نکنی!

از

گل برگهای رقصان در باد

از سکوت دریاچه نیلگونی

از پروانه های رقصان

از ستاره های نقره ای

از قامت کوه های سر به فلک کشیده

از صدف های مروارید دار

از سبزی برگ  و روشنی افتاب  و رنگینی پائیز

زیباترم چرا که من از عرش عالمینم

از سکوت عشق خدائیم

هر چه هست برای من است و من برای او

دوستت دارم مهربانم

پیوسته

خدا خدا خواهم کرد

ای خالق

من تو را صدا خواهم کرد

گر پاسخی

از سوی تو نشنوم

من ندانم

بی تو چه ها خواهم کرد

شاد باشم  یاد تو نیستم

به ارزویم برسم

فقط تلاشم پیداست

غضب کنم تو ساکتی

گریه کنم تو شانه ای

قهر کنم تو اشتی

کفر کنم امیدم می دهی

اه خدایا

من چیستم

ایا من لایق تعظیم فرشتگانم

هر شب عابد به درگاه خداوند

طلب ببخشش میکرد

شبی عابدی گفت:شرم نداری که هر روز  گناهی داری و از خداوند انتظار بخشش

عابد گفت:شرم دارم

چراکه گناه بزرگ من اینست که هر روز بزرگی همچو ان در قلب ناچیز من است